Gemeenschap.

Waarom heeft God de Vader toch de kerk of gemeente gesticht, het is toch niet om ons te plagen, of om ons onder de duim te houden, mogen wij niet van onze vrijheid genieten? Soms bekruipt mij het gevoel dat ik verplicht ben om met mensen te praten in gesprekken die helemaal mijn interesse niet heeft, je denkt dan: daar heb je weer zo iemand; hij of zij wil mij uit de tent lokken, moet ik in de verdediging gaan of is het zo genoeg. Hierbij voel ik dan duidelijk dat het niet gaat om het antwoord, maar om de verleiding mij uit te horen en dan moet er zo nodig gediscussieerd worden. Nu ben ik niet bang om mijn mening te verdedigen, maar als de vraag niet echt gemeend is zet het geen zoden aan de dijk en is het onzin. Dat laatste kan me wel eens verdriet doen, want zulke mensen nemen tijd van jou voor hun spelletje. Meestal begint het met de vraag waarom. Waarom bestaat er een kerk of gemeente, en dan komt het, waarom zijn er zoveel verschillende geloven. Deze vragen neigen tot een discussie die geen enkel nut heeft omdat “ik”gelijk heb, wie die ik ook zijn mag. Dit keer stelde u die vraag niet, maar ben ik er zo maar over begonnen omdat ik het nu wel zinvol vind, want u wie dit leest heeft er behoefte aan te weten waarom dit plaatsvond. Er gaan vele eeuwen aan vooraf waarin de mensen dachten het zelf wel te kunnen, ze waren er als het ware geen ander bij nodig, hun verstand was wel toerijkend om de wereld draaiende te houden. Zij maakten voor zichzelf goden en godinnen, want ook de vrouwen moet je zinvol bezig houden. Eén god was niet genoeg, zij maakten ze aan de lopende band en wat ze niet maakten dat was wel voorradig, zoals zon, maan en de sterren. Zo zien we dat onze tijd niets bijzonders is, wij zoeken de godheid uit die bij ons past, Maria, st Jozef of st Christoffel of wie je maar belieft, dit beeld had men vroeger ook, als het maar bij mij past. Nu waren er ook wrede goden die een zware tol gingen eisen, maar die zijn er nu ook wel, want iedere god buiten de God van Abraham, Isaäk en Jakob is een godheid die uw leven eist, iedere andere god is een afgod en leidt tot verderf. In de wereld vol afgoden is geen rust te vinden voor de vermoeide ziel, daar is geen zuivere lucht om in te ademen, daar word je beziggehouden met allerhande onzin en vuiligheid. Nu was er een man, Jezus Christus, die leefde in de eerste jaren van onze jaartelling, die was gezonden door God Zijn Vader om de liefde van die God te tonen aan de verloren afgoderende mens, Hij heeft zijn leven gegeven om ons vrij te kopen van de afgoderij waarmee wij vergroeid waren. Toen die Jezus terug was bij zijn Vader, zond Hij, zoals Hij voorzegd had, de Heilige Geest, waaruit de eerste gemeente ontstaan is. God zond Zijn Zoon, die Zoon schonk ons de Trooster en die trooster stichtte de eerste gemeente, niet om daarin te discussiëren, maar om te leren, om in liefde gemeenschap met elkaar te hebben, om even uit de benauwdheid van de godloze wereld, vrij de zuivere zuurstof in te kunnen ademen. Zo heeft Hij ons afgezonderd van alles wat ons kan verleiden tot de vroegere goden, Hij wil gemeenschap met ons omdat Hij verlangt bij ons te zijn, die gemeenschap komt van Zijn kant, daarom is die gemeenschap ook zuiver. Toen wij nog met onze eigen goden en godinnen bezig waren moest alles van onze kant komen, maar sinds Hij ons apart gezet heeft van die wereld, neemt Hij het initiatief. Daarvoor is de gemeente gesticht en mogen we samenkomen bij Hem die gemeenschap met ons wil. Hij wil maaltijd met ons houden en ons blij maken als wij elkaar ontmoeten. Ik heb moeite als ik er niet kan zijn, dan mis ik mijn zusters en broeders, mensen van vlees en bloed zoals u en ik, waar ik een band mee heb die ik buiten die gemeenschap niet heb. Nu is mijn afwezigheid vaak om voor te gaan in andere gemeenten, ook daar vind ik diezelfde gemeenschap, want God is één, bij ons zowel als bij die anderen. Heerlijk om in deze wereld een plaats van rust te hebben, een plaats waar we samen God ontmoeten, waar de Heilige Geest ons leidt en wij in Zijn nabijheid mogen zijn. Misschien hebt u nooit gehoord van die gemeenschap, van de mogelijkheid om Hem te ontmoeten, dan nodig ik u graag langs deze weg uit: kom gerust zoals u bent, voel u thuis bij ons of een andere gemeente. Hij is er ook voor u, wat u ook gedaan hebt, Hij wil ook u ontmoeten. Zie niet om u heen wat anderen er van zeggen; kom en heb gemeenschap met ons, maar in bijzonder met Hem.

Jan Mulder.