Overdenking van de week:
 

Het is al weer bijna november als u dit leest, het heeft er alle schijn van dat de tijd steeds sneller gaat alsof je in een draaimolen zit die op hol slaat, toch is een etmaal nog steeds vierentwintig uur. Als je hier over nadenkt dan bekruipt je de angst van het ouder worden, de jaren rijgen zich aaneen en voor je het door hebt is het tijd dat je met pensioen gaat en je werkzame leven een einde genomen heeft, waarop de volgende fase het ouder worden en sterven volgt. Toch wel een beetje angstig als je dit zo neer schrijft, maar het is pure werkelijkheid, er komt een tijd dat je dit leven moet verwisselen met het eeuwige bestaan of juist niet. Terwijl ik hier zo over nadenk komen allerlei gedachten bij mij op aan mensen die je gekend hebt en er niet meer zijn, die de grens al gepasseerd zijn. Toch benauwd mij die gedachte niet, het moet een spannend gebeuren zijn want je ziet de werkelijkheid die voor de een anders is dan voor de ander. Je komt  in het leven, dat overigens even boeiend is, mensen tegen die zeggen: ik zie wel als het zo ver is, mijn antwoord is dan even eenvoudig als het gezegde: meneer/mevrouw het is helemaal niet zo ver want de klok blijft door tikken en de tijd raast voorbij, ik zou denken dat het nu juist tijd is daar over na te denken. Dan merk je dat het niet uit vreugde, maar uit angst voor de toekomst gezegd wordt, men weet er niet goed raad mee en ook dat verwondert mij niet want men heeft daar nooit tijd voor vrij gemaakt, te druk met allerlei zaken die voor hun gevoel voorrang moesten hebben. Een gewone mense-lijke kwaal waar iedereen wel eens aan lijdt, toch is het onvermijdelijke niet buiten te sluiten, het komt omdat het onvermijdelijk is, dan komt ook de vraag: ben ik er wel klaar voor, kan ik wel eerlijk voor mijzelf zeggen: het is goed geweest of moet ik nog wat goed maken, moet ik nog mensen vergeven of mensen om vergeving vragen? Dat zijn vragen die je niet vaak tegen komt in dit soort gesprekken, maar ze zijn van levensbelang omdat Jezus er zo vaak de nadruk op legt. Als wij het Onze Vader bidden zeggen we: vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij  vergeven onze schuldenaren, terwijl vers Matt.6:15 ons leert: maar indien gij de mensen niert vergeeft, zal ook uw Vader uw overtredingen niet vergeven. Wij hebben dus een opdracht om te vergeven wat anderen ons aandeden, maar we mogen ook aan de ander die wij niet zo mooi behandelden vergeving vragen en dit laatste is nogal moeilijk blijkt  in de praktijk, want dan moet je jezelf bloot geven en zeggen dat het toch niet zo goed was wat u deed. Maar als Jezus het van u vraagt maakt het wel enig verschil denk ik, want Hij die u ook kent als de grote liefde vraagt dit niet zo maar, er zit een wezenlijk belang achter, namelijk de vergeving van de zijde van God en dat is niet iets om aan voorbij te gaan. Wat is vergeven eigenlijk? Als wij dit woord bekijken dan zien we duidelijk het woordje geven daar in zitten, wij moeten iets geven dat kennelijk in ons bezit is, iets dat we ook kunnen gebruiken om de ander mee om de oren te slaan, zo van: weet je nog wel dat jij toen en toen enz. dat moet je terug geven als het ware, je geeft een troef uit handen waar je die ander mee had kunnen aftroeven, maar het voorkomt tegelijk ook ruzie en dat is van belang voor een vreedzaam leven. Maar vergeven wij die ander niet staat er, dan zal God ons ook niet vergeven, en daar zit een groot risico in want God vergeeft onvoorwaardelijk, er staat zelfs dat Hij het in de diepte der zee gooit en er niet meer aan zal denken. Dat is van levensbelang want zonder Zijn vergeving staan wij onrein tegenover Hem die ons juist rein wil zien. Je geeft zo geen troef uit handen als daar niet iets groters tegenover staat en dat doet het nu juist wel, u staat rein voor God als Hij u vergeeft, daarom kunt  u die troef gerust ruilen omdat dan de weg vrij komt naar het kruis op Golgotha waar Jezus ook voor uw schuld geleden heeft, is er een betere ruil mogelijk? Nee, maar u moet de eerste moeilijke stap zetten en de andere stappen zullen licht zijn omdat u weet: ik volg Jezus.

Jan Mulder.

Gods zegen toegewenst, uw broeder.