Overdenking: Juli 2018

 

 

Juli is de maand waarin de tweede helft van het jaar begint, dit betekend voor ons dat we ons klaar kunnen maken voor de vakantie in verre streken. Een maand waarin gezinnen voor een paar weken herenigt worden, de kinderen gaan een paar weken met hun ouders mee en leren zoals bij velen de familieband kennen. Het hele jaar door zijn veel kinderen bij vreemde mensen of bij de grootouders in tussen schoolse tijd ondergebracht, en ’s avonds zijn de ouders te moe om hun aandacht aan de kinderen te besteden. Eigenlijk is het leven van de gezinnen in armoede beland, het plezier van de kleintjes zoals dat vroeger ging, gaat aan moeder voorbij. In werkelijkheid leggen we de opvoeding van onze kroost in vreemde handen. Dit heet modern, we leven in een moderne tijd en moeten meegaan met de tijd, zoals vaak in armoede wordt gereageerd. Maar is dat wel de weg die de Bijbel ons leert? Of moeten we spreken van verarming van de cultuur? Alles schijnt in het kader van welvaart te kunnen, maar als de welvaart alleen om geld en plezier draait is de fleur er gauw vanaf, want de volgende generatie heeft nooit geleerd wat gezinseenheid is. Hoe kan die generatie dan weet hebben van luisteren naar de ouders, van gehoorzaamheid aan grootouders? Het wordt zo, in de toekomst, een donkere tijd want zij moeten leren van de vele vreemdelingen die ons land bewonen, die mensen maken zich niet druk om werk buitenshuis voor moeder. Maar met dit al krijgen wij een vreemde cultuur, geleerd door verschillende vreemde culturen, waar wij geen besef van hebben. Maar deze culturen meten ook met vreemde godsdiensten, de vreemde goden zijn nu al niet meer aan te slepen, stel voor als die tijd aanbreekt. Nu weet ik wel dat velen van ons niets met de enig ware God te maken willen hebben, zij denken met andere goden meer vrijheid te hebben, maar weten niet dat die zo genaamde vrijheden gebonden vrijheden zijn. Er is geen godsdienst die zoveel vrijheid geeft dan de God die wij kennen als de Vader van Jezus Christus, Hij laat aan ons de keuze of wij Hem willen dienen of juist niet, maar verbindt daaraan wel de gevolgen. Dat kan Hij, die hemel en aarde geschapen heeft zich ook veroorloven. Buiten die ene God bestaat geen tweede levende god. Iedere andere godheid moet bij vervoer gedragen worden omdat er geen leven zit in menselijk maaksel, het ziet, hoort en spreekt niet. Omdat het niet zelfstandig gaan kan heeft het ook geen boodschap. Het kent alleen datgene wat mensen er van gemaakt hebben, het heeft wel een mond, maar kan zelf niet spreken, dat doen anderen wel voor hem/haar. Maar is dat gesprokene wel de  waarheid, zijn er mensen die andere mensen verleiden, waarheid spreken? Er is maar één God die zelfstandig de waarheid spreekt waarop wij kunnen vertrouwen, dat is God de Vader van Jezus Christus. Dit is geen fabeltje want het is controleerbaar in de geschiedenis, wat Hij voorzegt heeft is niet geheim gebleven maar tot op vandaag nog altijd te controleren. Waarom willen veel mensen daar niets van weten en gaan liever vreemde goden dienen? Het heeft alles te maken met de zinloze leugen die ons tot op vandaag aangepraat wordt. Kennen wij eigenlijk het woordje liefde nog wel, liefde tot de naaste, ja, als het ons goed voor komt, maar echte liefde, als u die niet kent dan kunt u dat ook uw kinderen niet leren. Wat heeft opvoeding voor waarde zonder liefde? Ga tot Hem die ons leerde wat ware liefde is, Hij die stierf uit liefde voor u en mij, die Zijn leven gaf om u en mij te redden van de leugens die ons aangepraat worden. Ga tot Hem de enig levende! 

J. Mulder.